مردمان این سرزمین در آرامگاه ابدیشان و در شهر سوخته به خاک سپرده شده اند ولی اکنون بیش از دو دهه است که حفاری های باستانشناسی در گورستان شهر سوخته آغاز شده و ادامه دارد. تعداد گورهای شهر سوخته بیش از چهل هزار تخمین زده می شود ولی به گمان برخی از کارشناسان دویست هزار گور در شهر سوخته وجود دارند، حال باید دید چرا کاوش در این گورها تا این اندازه مورد توجه باستان شناسان قرار گرفته است، به عقیده کرسی لورنتس باستان شناس دانشگاه نیوکسل اهمیت این حفاری ها در اشیای یافت شده در گورهاست که تصویر روشنی از تمدن کهنی بدست می دهد که از سه هزار سال پیش از میلاد در این منطقه زیسته اند و نشانه های تمدن درخشان خویش را به همراه عزیزانشان به خاک سپرده اند.
یکی از جالب ترین این یافته ها، بقایای جسد زنی است که در دهه سوم زندگیش و حدود ۲۸۰۰ پیش از میلاد در گذشته و به همراه یک آیینه برنزی مرصع دفن شده است . شگفتی این کشف در این است که این زن سالها پیش از مرگش از یک چشم مصنوعی استفاده می کرده که از قیر و زر ساخته شده بوده و بر اثر استفاده دراز مدت از آن خراشهایی در درون محدوده کره چشم در جمجمه به جای مانده است.
دیگر کشف منحصر به فرد این حفاری ها یک جعبه چوبی کوچک مستطیل شکل منبت کاری شده و زینت یافته با استخوان و سنگ آهک به همراه چند مهره گرد و کوچک است که می تواند نمونه اولیه تخته نرد کنونی باشد مجموعه مشابه این تخته نرد در سند دور و در آرامگاه ملکه پوآبی و در گور سلطنتی وی یافت شده است که میتواند به دلیل داد و ستد مردمان آن دوران و رونق تجارت بین این دو منطقه بوده باشد و ثابت می کند داد و ستد آن دوران محدود به نیازهای اولیه زندگی و ابزار صنعتی نمی شده و ایده های سرگرمی نیز بدین سان منتقل می شده اند.
لورنتس می گوید تعداد زیاد این گورها حتی با وجود اینکه استخوان های درونشان وضع چندان خوبی ندارند، آنالیز آماری وضعیت سلامت ، رژیم غذایی و تحرکات و جابجایی های ساکنان این سرزمین را امکانپذیر کرده است، همچنین پوست ، مو ، ناخنها و دندانهای بدست آمده نیز می تواند گزارشی از وضعیت اجتماعی آن دوران بدست دهد به عنوان مثال مو های کوتاه شده روی جمجه ها بیانگر گونه ای از مد آن روزگار است.